©one.brussels

  • White Facebook Icon
  • White Twitter Icon

geëngageerde Brusselaars met

rijk in diversiteit

 

Brussel is al lang geen stad meer van louter Nederlandstalige en Franstalige Belgen, maar een unieke, interculturele en diverse samenleving. Brussel biedt een mix van gezichten, opvattingen, culturen, talen en ideeën. Wij geloven in de rijkdom van deze verscheidenheid. Onze bewuste keuze voor een positieve, interculturele benaderingswijze, betekent niet dat we blind zijn voor de uitdagingen van het samenleven met vele verschillende bevolkingsgroepen. Met wederzijds respect voor elkaars eigenheid en vrijheid, investeren we in meer samenleven en solidariteit, over culturele, generationele en genderaspecten heen.

We wonen in dezelfde buurten, onze kinderen delen de schoolbanken, wij werken samen en kruisen elkaar op het openbaar vervoer. Daarnaast is er nood aan echte ontmoetingen in de stad. Daarom zijn buurtfeesten, vakbondsacties, groepsaankopen, voetbalmatchen of kunst- en culturele activiteiten cruciaal voor het samen leven. Met respect voor ieders unieke achtergrond en ieders eigenheid willen we een gedeeld burgerschap versterken. Dit komt ook het begrip voor elkaar en een wederzijdse solidariteit ten goede.

Zolangiedereen de principes van onze seculiere rechtsstaat onderschrijft, moet iedereen zichzelf kunnen zijn. We mogen niet tolerant zijn voor intolerantie.

Integratie van nieuwkomers

  • Brussel vangt een derde op van de immigranten die uit het buitenland komen om zich in België te vestigen. Om van haar diversiteit een echte meerwaarde te maken, moet Brussel een beter zicht krijgen op de manier waarop deze mensen zich in het stedelijk leven en weefsel integreren. Een goede beheersing van het Nederlands of het Frans is cruciaal voor de emancipatie van anderstaligen. Dit betekent niet dat anderstaligen hun moedertaal niet langer mogen leren of gebruiken. Meertaligheid is net een troef en geen obstakel in onze samenleving.

  • 2020 is het eerste jaar van de nieuwe ordonnantie verplichte inburgering. Vanaf dan worden nieuwkomers, jonger dan 65 jaar en die nog geen 3 jaar in België verblijven voor het eerst verplicht om een inburgeringstraject te volgen. Het gaat dan om het volgen van een cursus maatschappelijke oriëntatie en een cursus Nederlands. Voor de uitvoering van deze verplichting versterken we de GGC in haar controlerol ten aanzien van deze wetgeving en haar coachende rol ten aanzien van de gemeentes. De GGC start bij wijze van proefproject een eigen tweetaling inburgeringsaanbod.”

  • Nieuwkomers moeten een cursus Nederlands en/of Frans op maat volgen. De taaltrajecten moeten reeds in een vroeg stadium gecombineerd kunnen worden met een andere opleiding, werk of vrijwilligerswerk. Deze flexibele trajecten zullen ook traag-lerende anderstaligen in staat stellen om het Nederlands of Frans op hun tempo onder de knie te krijgen. Een cursist moet de mogelijkheid krijgen om zijn/haar kinderen gratis te laten deelnemen aan de opvang of buitenschoolse opvang tijdens de cursusuren en de examenperiode.
     

  • De middelen die vandaag worden besteed aan integratie door de lokale besturen, worden aangestuurd door het Gewestelijk niveau.

Diversiteit: tegen discriminatie voor meer gelijkheid

 

  • We treden hard op, zowel tegen racisme, antisemitisme en islamofobie, als tegen de ongelijke behandeling van mannen en vrouwen, homohaat en andere vormen van uitsluiting. De gedachten in ons land zijn vrij, maar concrete handelingen mogen niet uitsluitend of kwetsend zijn of aanzetten tot haat en geweld. Discriminatie is onaanvaardbaar in Brussel, net zoals in de rest van de wereld.

  • Met betrekking tot religieuze en culturele vrijheden kiezen we voor het actief pluralisme. Daarbij waarborgt de overheid actief religieuze en culturele vrijheden, want iedereen is vrij om zijn of haar godsdienst te belijden. De scheiding tussen kerk en staat wordt gegarandeerd door alle erkende religies en levensovertuigingen actief tot de publieke ruimte toe te laten. Hierdoor voorkomen we dat één religie of levensovertuiging dominant wordt. We laten het dragen van religieuze of levensbeschouwelijke tekenen in het publieke leven en de publieke dienstverlening toe. Godsdienstvrijheid is echter niet absoluut en is ondergeschikt aan de principes van onze seculiere, actief pluralistische rechtsstaat: een correcte dienstverlening door de overheid, de gelijke behandeling van mannen en vrouwen, een wederzijds respect voor gelovigen, andersgelovigen én niet-gelovigen.

  • Er komt een meldpunt discriminatie op Brussels niveau en voor alle Brusselse overheden. Dit meldpunt wordt voldoende en crossmediaal gecommuniceerd. Dit portaal moet zeer laagdrempelig zijn. Er komt een fysiek loket en een centrale website. De Brusselaar kan er terecht met alle vragen en klachten over discriminatie in gelijk welke situatie: op de werkvloer, op de huizenmarkt, in het uitgaansleven, op straat, etc. Het meldpunt zorgt voor een snelle terugkoppeling met de bevoegde overheden en diensten en garandeert een even snelle feedback naar de burger.

  • In sommige gevallen is discriminatie moeilijk te bewijzen. De Brusselse overheden moeten daarom actief discriminatie opsporen en in beeld brengen, via controles en praktijktesten. Vastgestelde discriminatie moet adequaat gesanctioneerd worden, met aandacht voor herstel(bemiddeling) voor het slachtoffer en verbetertrajecten voor de toekomst.

  • Overheden moeten het goede voorbeeld geven. Diversiteitplannen en verplichte streefcijfers leiden naar evenwichtige weerspiegeling van de diversiteit in haar personeelsbestand op de verschillende functieniveaus. Parameters als geslacht, etniciteit of leeftijd moeten continu worden opgenomen in de statistische gegevens van het Gewest. Dit geldt ook door sectoren die grotendeels door de overheid gesubsidieerd worden. Bij de evaluatie van leidinggevenden wordt rekening gehouden met het behalen van de streefcijfers.

  • Ook ondernemingen krijgen actieve ondersteuning in de vorm van opleiding en advies om diversiteitplannen op te stellen en te implementeren. Het voeren van een diversiteitbeleid met verplichte streefcijfers wordt ook als clausule opgenomen bij overheidsopdrachten, convenanten en beheersovereenkomsten. Al wie veroordeeld wordt voor inbreuken op de discriminatiewetgeving wordt uitgesloten van procedures voor overheidsopdrachten en beheersovereenkomsten.

  • In de Brusselse administratie, in de gewestelijke instellingen en adviesraden komt er een evenwichtige vertegenwoordiging van mannen en vrouwen op alle niveaus. In de leidinggevende functies en in de raden van bestuur geldt de regel dat er nooit meer dan twee derde van de posities ingevuld worden door personen van hetzelfde geslacht.

  • De advies- en beheersorganen van de vele cultuurhuizen krijgen een meer interculturele, diverse en representatieve samenstelling, als spiegel van de bevolkingssamenstelling. Cultuurhuizen en gemeenschapscentra willen we stimuleren om meer verschillende minderheidsgroepen te bereiken. Inspraak bij programmatie en het beleidsniveau en diversiteit op het podium en in de zalen zal onze prioriteit zijn. De enorme diversiteit in Brussel zou ook en vooral in de culturele sector moeten weerspiegeld worden, zowel wat betreft personeel, bestuur, aanbod en publiek.

  • LGTB+’s moeten zich overal in Brussel thuis voelen. (LGBT+ = lesbian, gay, bisexual, transgender en andere vormen) Maatschappelijke organisaties die strijden voor gelijke rechten en tegen discriminatie van LGTB+’s in Brussel en organisaties van LGTB+’s met een migratieachtergrond verdienen al onze steun. De LGBT+- scene in Brussel is vooral afgestemd op homomannen. Zij kunnen rekenen op verschillende bars, uitgaansmogelijkheden en belangenorganisaties. We verhogen de focus op lesbische vrouwen en ondersteunen initiatieven die hier aandacht aan schenken.

  • We willen verenigingen op basis van etnisch-culturele identiteit specifiek ondersteunen, waarbij zeker deze van/voor nieuwkomers een belangrijke rol kunnen opnemen als bruggenbouwer en intermediair. Bij deze ondersteuning hoort ook het stimuleren van wederzijdse samenwerking met andere socio-culturele en welzijnsverenigingen. Ambtenaren dienen diversiteitscursussen te krijgen om de Brusselse diversiteit te kennen en leren hiermee omgaan.

  • Bestrijding van alle vormen van discriminatie begint op school: in het lessenpakket moet ingegaan worden op alle vormen van discriminatie, tegen homofobie en seksisme, zonder racisme, antisemitisme en islamofobie te vergeten. Het dragen van religieuze symbolen kan bij de Brusselse overheid.