Het Brussels Gewest viert de zwarte gemeenschappen van de hoofdstad

Samenvating frans

Nog niet. Maar dit zou wel moeten. Dat vinden wij althans bij one.brussels. Onze hoofdstad telt namelijk talloze gemeenschappen van over heel de wereld. 183 om precies te zijn. Van die honderden zijn er verschillende die zich identificeren als diaspora vanuit een land in Sub-Saharaans Afrika. Een continentsgedeelte dat een schrijnende geschiedenis deelt met ons land. Een geschiedenis waarvoor we al veel te lang de ogen hebben gesloten. 

Dekolonisatie van het erfgoed

Met Brussels staatssecretaris van Stedenbouw en Erfgoed, Pascal Smet, op kop wil onze beweging de openbare ruimte dekoloniseren en ervoor zorgen dat deze voor elke Brusselaar en haar bezoekers aangenaam vertoeven is. Er moet een aanhoudende dialoog plaatsvinden over wat er al dan niet past binnen de tijdsgeest van vandaag. De eerste stap is het (h)erkennen van de koloniale overblijfselen, de tweede is het erkennen van de meerwaarde van de zwarte gemeenschappen in onze stad.

Via de werkgroep ‘Dekolonisatie van de openbare ruimte in Brussels’, op initiatief van Pascal Smet, zullen er aanbevelingen geformuleerd worden over de te nemen acties voor de publieke ruimte zoals pleinen, standbeelden, gebouwen, etc.

Daarnaast is het hoog tijd dat we zwarte gemeenschappen ook op een positieve manier in de kijker zetten. Hun meerwaarde begint en eindigt niet bij het koloniale verhaal.

Viering van de gemeenschappen

Jammer genoeg komt de zwarte diaspora tot op heden enkel op straat voor het aankaarten van problemen. Het is geen geheim dat de zwarte gemeenschap in haar geheel maar ook op individueel niveau dagelijks de gevolgen moet dragen van de kolonisatie. 

Dit is niet alleen onrechtvaardig maar zorgt ervoor dat zij enkel zichtbaar zijn als ze iets willen aanklagen. 

Om dit tegen te gaan willen we samen met de middenveldorganisaties van de Afrikaanse diaspora een jaarlijks moment organiseren dat emanciperend, maar ook inspirerend werkt. Denk maar aan andere emancipatiegroepen zoals vrouwenbewegingen, holebi- en transbewegingen, waar het jaarlijkse Pride uit is gekomen. Het ideale moment om de schoonheid van de diversiteit in Brussel nog eens op een positieve manier in de kijker zetten. Een jaarlijks festijn waar alle Brusselaars, ongeacht leeftijd, kleur, gender, afkomst ook van kunnen genieten.

Inspiratie uit het buitenland

In vele hoofdsteden zijn er al speciale feestdagen die zwarte gemeenschappen in de kijker zetten, hetzij met een viering, een herdenkingsmoment of beide. Het is hoog tijd dat onze kosmopolitische stad dit ook mogelijk maakt.

Onze buurlanden, bijvoorbeeld, organiseren jaarlijks evenementen om het einde van de onderdrukking van de zwarte erfgoedgemeenschappen te vieren. 

In Nederland wordt sinds 2002 op 1 juli in verschillende steden Keti Koti gevierd ter ere van de zwarte gemeenschap om het einde van de onderdrukking van deze bevolkingsgroepen te vieren. 

In Parijs wordt sinds 2006 le Mois des Abolitions gevierd ter ere van het einde van de slavernij, op 10 en 23 mei Journée Nationale des Mémoires de la Traite, de l’Esclavage et de leurs Abolitions en Journée à la Mémoire des Victimes de l’Esclavage. 

In Berlijn wordt Black History Month sinds 1990 gevierd, net zoals in de Verenigde Staten, Canada en het Verenigd Koninkrijk met thema’s die variëren van zwarte Duitse geschiedenis tot Afrikaanse literatuur, Zuid-Afrikaanse Apartheid tot Amerikaanse burggerrechtenactivisme. Sinds 2020 heeft de stad ook een vijfjarig project opgestart Postcolonial Remembrance in the City waarin ze tentoonstellingen en andere evenementen willen organiseren vanuit een “dekoloniaal perspectief”. 

In Londen wordt sinds 1966 jaarlijks het 2-daagse Notting Hill Carnival gevierd in de straten van de wijk Notting Hill in Kensington. Het wordt geleid door leden van de Britse West-Indische gemeenschap, en trekt jaarlijks ongeveer 2.5 miljoen mensen wereldwijd, waardoor het een van ’s werelds grootste straatfestivals is, en een belangrijk evenement in de zwarte Britse cultuur. 

België noch Brussel hebben een dergelijk evenement. Nochtans woont in Brussel een grote zwarte gemeenschap en heeft België een koloniaal verleden, waarbij een festival zoals in onze buurlanden goed zou passen. Een officiële jaarlijkse herdenking van de slachtoffers van het koloniale verleden, en tegelijk de viering van de zwarte erfgoedgemeenschappen zou een lacune kunnen opvullen. 

Ben je benieuwd naar de evolutie en concretisering van dit plan?

Schrijf je dan in op ons nieuwe participatieplatform team.one.brussels. 

Heb je zelf leuke ideeën over hoe zo’n festival eruit zou kunnen zien? Surf dan snel naar team.one.brussels en deel je mening of vul de enquête in!